การสร้างที่อยู่อาศัยให้กลุ่มเปราะบาง

................................................................. 

ที่อยู่อาศัยเป็นหนึ่งในปัจจัยสี่ เป็นสิ่งจำเป็นขั้นพื้นฐานในการดำรงชีพของคนทั่วไป บางคน เกิดมาในครอบครัวที่มีความยากลำบาก ไม่มีที่อยู่อาศัยเป็นของตนเอง การมีบ้านจึงเป็นเรื่องที่แทบเป็นไป ไม่ได้เลย เนื่องจากครัวเรือนยากจนส่วนใหญ่เป็นครัวเรือนที่ไม่มีที่ดินเป็นของตนเอง ไม่มีงานหรืออาชีพที่มั่นคง  มีรายได้แค่พอประทังชีวิต การศึกษาของสมาชิกในครัวเรือนจบแค่ภาคบังคับ

สภาพที่อยู่อาศัยของครัวเรือนยากจนบางหลังคาเรือน จึงเป็นที่อยู่อาศัยที่ยากจะเรียกว่า “บ้าน” สำหรับคนทั่วไป บางหลังเป็นแค่เพิงที่สร้างจากวัสดุที่หาได้ในพื้นที่ ไม่ว่าจะเป็นไม้เก่า ป้ายโฆษณาเก่า ที่หาได้มาทำเป็นหลังคา ฝาผนัง พอกันแดดกันฝนให้สมาชิกในครัวเรือนได้พักอาศัยเท่านั้น เรื่องความแข็งแรง  ปลอดภัยยังเป็นปัญหาให้แก้ไขจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องต่อไป

ในโอกาสนี้จะมานำเสนอเรื่องราวที่น่าสนใจ เกี่ยวกับการแก้ไขปัญหา และการให้การ ช่วยเหลือกลุ่มเฉพาะ หรือที่เรียกกันว่ากลุ่มเปราะบาง ซึ่งเป็นกลุ่มประชาชนที่ควรได้รับการช่วยเหลือโดยด่วน  ก่อนที่ปัญหาจะลุกลาม เนื่องจากเป็นปัญหาที่มีความซับซ้อน ต้องเข้าใจปัญหาอย่างลึกซึ้ง เนื่องจากปัญหา มีหลายมิติ ทั้งมิติการศึกษา มิติสุขภาพ มิติที่อยู่อาศัย มิติเศรษฐกิจ และมิติการเข้าถึงบริการภาครัฐ

เรื่องที่เกี่ยวกับ มิติที่อยู่อาศัย คือการซ่อม และการสร้างบ้านให้กลุ่มเปราะบาง ที่มีปัญหาด้าน ที่อยู่อาศัย ก่อนที่จะให้การช่วยเหลือ โดยการซ่อมบ้าน หรือสร้างบ้านให้แก่กลุ่มเปราะบาง สิ่งแรกที่ต้องทำคือ

การสำรวจข้อมูลของพื้นที่ต่างๆ เพื่อให้ทราบว่ากลุ่มเปราะบางที่มีปัญหา ด้านที่อยู่อาศัยเป็นใคร อยู่ที่ไหน  จำนวนเท่าไร ซึ่งต้องมีการจัดลำดับความสำคัญ และประสานหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเพื่อให้การช่วยเหลือต่อไป

ตัวอย่างการสร้างบ้านให้กลุ่มเปราะบาง ของอำเภอพัฒนานิคม เป็นครัวเรือนเปราะบาง อาศัยอยู่ในที่อยู่อาศัยที่สร้างเองให้พอกันแดดกันฝนได้ อยู่หมู่ที่ 6 ตำบลหนองบัว มีสมาชิกในครัวเรือน ทั้งหมดห้าคน เป็นผู้สูงอายุ จำนวนสองคน เป็นเด็กจำนวนสามคน ที่อยู่อาศัยเป็นเพิ่งให้พออาศัยได้ ซึ่งใช้ วัสดุที่หาได้ในพื้นที่ ไม่มีความแข็งแรง และปลอดภัยเพียงพอ และสร้างอยู่บนที่ดินของเพื่อนบ้าน

เมื่อได้ครัวเรือนเป้าหมายแล้ว ก็มีการรายงานให้นายอำเภอทราบเพื่อพิจารณาให้ความ ช่วยเหลือต่อไป หลังจากนั้นได้มีการจัดประชุมเพื่อวางแผนการระดมทุน และวางแผนการก่อสร้างต่อไป โดยมี ผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และนายอำเภอเป็นศูนย์กลางในการประสานงานเพื่อระดมทุน มีการ ระดมทุนประมาณหนึ่งเดือน จนได้เงินทุนเพียงพอจึงเริ่มการก่อสร้าง ซึ่งมีกำนันเป็นผู้รับผิดชอบในการ ก่อสร้าง โดยรวมรวมช่างชุมชน ซึ่งเป็นผู้ใหญ่บ้าน ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน และช่างอาสาในพื้นที่ร่วมกันก่อสร้างโดย ไม่มีค่าจ้าง ดำเนินการก่อสร้างจนสำเร็จลุล่วง ทำให้กลุ่มเปราะบางได้รับการแก้ไขปัญหา และมีคุณภาพชีวิต ที่ดีขึ้น

Powered by Froala Editor