หลายมือต้องร่วมแรง ปัญหาใหญ่ จึงคลี่คลาย

หลายมือต้องร่วมแรง ปัญหาใหญ่ จึงคลี่คลาย

ช่วงต้นเดือน มีนาคม 2568 เรา ได้รับโทรศัพท์จาก ผู้อำนวยการกองการศึกษา เทศบาลแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นเครือข่ายคณะทำงานในโครงการลดความเหลื่อมล้ำทางการศึกษา ปรึกษาเข้ามาว่ามีเด็กหญิง ป.2 ที่ ทั้งพ่อ และ แม่ เป็นคนหูหนวก เขาทะเลาะกัน เด็กจึงเสี่ยงที่จะหลุด ออกจากระบบการศึกษา มีแนวทางช่วยเหลือน้องมั้ย น้องน่าสงสารมาก เป็นเด็กดี และ มีน้องสาว อายุ 4-5 เดือน อีกคนนึง เมื่อได้ฟังเรื่องราวเบื้องต้น เราสัมผัสได้ถึงความเมตตา ความสงสาร ของ ท่าน ผอ.กองฯ เราจึงขอข้อมูลของครอบครัวนี้เพิ่มเติม และ จำเป็นต้องไปเยี่ยมบ้านเด็ก เพื่อให้ได้ข้อมูลที่รอบด้าน ระหว่างวันนัดเยี่ยมบ้าน เราได้ข้อมูลเพิ่มเติม จาก ผอ.กองฯ ว่า เด็กอยากได้ตุ๊กตา ให้ เขาตัวนึง ให้น้องตัวนึง ปัญหาของครอบครัวนี้ เกิดจาก พ่อของเด็ก ที่มีปัญหาชู้สาว กับคนในที่ทำงาน ถูกให้ออกจากงาน ทำให้แม่เด็ก ซึ่งเคยเลี้ยงลูกคนเล็กอยู่ที่บ้าน รู้สึกไม่พอใจ จึงออกจากบ้าน ทิ้งลูกทั้งสองคนไว้ให้พ่อเด็กดูแล

ในวันที่ไปเยี่ยมบ้าน เราจัดหาข้าวสาร อาหารแห้ง เสื้อผ้าเด็ก และนม ซึ่งได้รับการบริจาคจากเครือข่ายผู้ใจดี ติดมือไปเยี่ยมบ้าน เมื่อไปถึง เห็นเป็นบ้านปูน ใต้ถุนสูง สภาพยังสร้างไม่ทันเสร็จ แค่พออยู่ได้ ต้นหญ้ารอบบ้าน เหมือนเพิ่งได้รับการตัดแต่งให้ดูโล่งตา (ทีมผู้ใหญ่บ้าน บอกว่า พากันมาช่วยตัดหญ้า และเก็บขยะ เพื่อให้เราเข้าบ้านเด็กได้) เราเห็นพ่อเด็ก ยืนอุ้มลูกสาวคนเล็ก รอทีมเราอยู่ มีทีมงานที่ไปเยี่ยมบ้าน ทั้ง ผอ.กองฯ เจ้าหน้าที่เทศบาล อสม. อพม. คณะครู และ ผู้ใหญ่บ้านตามมาสมทบ แต่ละคนมีแววตาที่ปรารถนา อยากให้เด็กได้เรียนต่อ อยากช่วยเหลือครอบครัวนี้ แต่.. มีปัญหาหลายอย่าง และ ซับซ้อน ซ่อนอยู่เราคุยภาษามือ ไม่เป็น ไม่น่าเชื่อว่า เราต้องอาศัยเด็ก ป.2 เป็นล่าม เมื่อถามไป ถามมา ก็ยังไม่พบทางออก ว่าควรช่วยเหลืออย่างไร จึงมีการนัดหมายเจรจา 3 ฝ่าย คือ แม่เด็ก พ่อเด็ก และ ย่า ของเด็ก ซึ่ง ผู้ใหญ่บ้านเป็นผู้ประสานนัดหมายให้มาคุยพร้อมกัน เมื่อวันนัดมาถึง เราไปคุยกันที่ห้องประชุมเทศบาล มี ล่ามภาษามือ จากสำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ จังหวัดพิษณุโลก และ เพื่อน ๆ ในสมาคมคนหูหนวก จังหวัดพิษณุโลก มาช่วยคุยด้วย บรรยากาศ อึมครึม ย่าของเด็ก ๆ ซึ่งลางานจากโรงงานซักรีดที่ จังหวัดชลบุรี บอกเราว่า อยากจะให้ลูกชายตนเอง และ หลาน ๆ ไปอยู่ด้วย เพราะได้ขออนุญาตนายจ้างแล้ว ขอพาหลานไปเลี้ยงในที่ทำงาน และ ติดต่อ โรงเรียนที่จะให้หลานคนโต เข้าเรียนไว้แล้ว แต่ .. พ่อเด็ก ไม่อยากไป เขาคิดว่า สิ่งที่เขาทำผิดนั้น ไม่ใช่เรื่องใหญ่ เขาเอาแต่ขอร้องให้แม่เด็ก ยอมคืนดี และ กลับมาอยู่เป็นครอบครัวเหมือนเดิม ส่วนแม่เด็ก ก็ยืนยันว่า ไม่มีทางกลับไปคืนดี เพราะเมื่อไรที่เขาเมา ก็จะอาละวาดทุบตีเมีย ครึ่งวันผ่านไป ทั้งสองฝ่าย ไม่มีใครยอมกัน แม้เพื่อน ๆ จากสมาคมจะช่วยเกลี้ยกล่อม ช่วยคุยให้ ก็ไม่เป็นผล ในที่สุด พ่อเด็ก เก็บความโมโหไม่ไหว จึงหยิบขวดน้ำ ขว้างใส่เมีย ระบายโทสะ ต่อหน้าเรา ท่าน ผอ.กองฯ จึงโทรศัพท์เชิญตำรวจ เข้ามาช่วยไกล่เกลี่ย และ ป้องกัน เหตุไม่คาดฝัน เมื่อเห็นตำรวจในเครื่องแบบ พร้อมอาวุธ และ กุญแจมือ เข้ามาในห้อง พ่อเด็กก็ดูสงบลง และหันไปบอกกับย่าเด็กว่า ย้ายไปอยู่ชลบุรีกันก็ได้

แม่เด็ก ก็อยากจะเลี้ยงลูกๆ เอง !! ความต้องการที่ดูจะเป็นไปไม่ได้ ถูกเสนอมา จากล่ามภาษามือ เราถามด้วยความ งุนงง ว่า จะพากันไปอยู่ที่ไหน หาเงินที่ไหนมาเลี้ยงลูก ๆ ถ้าตัวแม่ต้องไปทำงาน ใครจะเลี้ยงลูกคนเล็ก แม่เด็กบอกว่า ตัวเองมีแฟนใหม่แล้ว พ่อ แม่ ของแฟนใหม่จะเลี้ยงลูกให้ และเธอได้งานทำแล้ว เป็นโรงงานขนมปังได้เงินเดือน 17,000 บาท ...เพิ่งออกจากบ้านไม่นาน มีแฟนใหม่ มีงานทำ (ฟังดูแล้วไม่น่าเป็นไปได้เลย) ในขณะที่ เรากำลัง งุนงง กับความต้องการของ แม่เด็ก... ล่ามผู้ที่เป็นเหมือนคนในครอบครัวผู้พิการรายนี้ บอกกับเราว่า ต้องถามเอาความจริง จาก โรงงานที่จ้าง และ แฟนใหม่ที่ถูกอ้างถึง เราจึงขอเบอร์โทรศัพท์แฟนใหม่ และ ที่ทำงานของแม่เด็ก และโทรสอบถาม เพื่อค้นหาความจริง ทางโรงงานตอบว่า ไม่มีชื่อของแม่เด็กเป็นพนักงาน และ ผู้ชายที่ถูกอ้างว่าเป็นแฟนใหม่ ก็บอกว่า เพิ่งรู้จักกับฝ่ายหญิงได้ไม่นาน ตัวเขาเองมีภาระมากมาย ไม่สามารถรับเลี้ยงใครเพิ่มได้อีก ยอมให้มาอาศัยบ้านอยู่ได้ชั่วคราว เพราะสงสาร แต่ระยะยาวจะเป็นครอบครัวไม่น่าจะได้ เมื่อความจริงปรากฏ ก็เหลือทางเลือกเดียว ต้องยกลูกให้อยู่กับฝ่ายพ่อเด็ก ส่วนตัวเอง ต้องไปหางานทำ ถ้ามีเงินพอเหลือ ก็ส่งให้ลูก ๆ บ้าง หรือ จะตามไปอยู่ ไปหางานทำที่ชลบุรีด้วย ย่าของเด็กก็ไม่ขัดข้อง

เมื่อตกลงกันได้ ก็หันมาหาคณะครู จากโรงเรียนที่ต้องรีบจัดการสอบ และ ทำใบส่งตัวให้นักเรียนไปเรียนต่อ ที่ ชลบุรี ผู้บริหารของโรงเรียนมิได้ขัดข้อง ส่วนผู้ใหญ่บ้าน อาสา ขับรถขนทั้งของ ขนทั้งคน ไปส่ง ที่ชลบุรี เพราะรถของเทศบาล ไม่สามารถใช้งานข้ามจังหวัดได้ ส่วนทีมเรา และ ผอ.กองฯ ช่วยกัน หาค่าน้ำมัน และค่าใช้สอยระหว่างเดินทางให้ครอบครัวนี้ .. ขอให้โชคดี เจอแต่สิ่งดี ๆ และช่วยเหลือตัวเองได้ในเร็ววัน